ഇന്നലെയാണ് ഞാനറിഞ്ഞത് യശോധര വിവാഹിതയായ കാര്യം. ഒരു സുഹൃത്ത് ഫോൺ ചെയ്തറിയിച്ചതാണ്. അയാൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് ഇങ്ങനെയാണ്.
'നിങ്ങളറിഞ്ഞോ നമ്മുടെ യശോധരയെ നഷ്ടപ്പെട്ടു.'
ഫോണിൽ ആ വാക്കുകൾ ഒഴുകിയെത്തിയ ആദ്യനിമിഷത്തിൽ ഞാനമ്പരന്നു പോയി.
സത്യത്തിൽ ഞാൻ ധരിച്ചത് അവൾ മരിച്ചുവെന്നാണ്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഏതു തരത്തിലുള്ള മരണമാവുമത്. എന്തെങ്കിലും അസുഖം പെട്ടെന്നുണ്ടായതു കൊണ്ട് മരിച്ചതാണോ? അതോ ആത്മഹത്യയോ?
ഛേ, അവൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്യില്ല.
ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ യശോധരയ്ക്ക് കഴിയുകയില്ല.
പിന്നെ?
ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് പലതും ആലോചിച്ചുപോയി. എല്ലാം ആവശ്യമില്ലാത്ത ആലോചനകളായിരുന്നുവെന്ന് ഉടനെ ബോദ്ധ്യമാവുകയും ചെയ്തു.
സുഹൃത്ത് തുടർന്നു.
'അവൾ ഒരു ഭാര്യയായി. തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്ന് വന്ന ഏതോ ഒരുത്തൻ വിവാഹം കഴിച്ചു.
എനിക്കാശ്വാസമായി.
അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ, അവൾ മരിച്ചാൽ ഞാനെന്തിനു വേദനിക്കണം?
വിവാഹിതയായിതിൽ എന്തിന് ആശ്വസിക്കണം?
ഉത്തരമില്ല.
പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്.
ഒരിക്കൽ ഇടപെട്ടവർ അവളെ മറക്കില്ല. മറക്കാനാവുകയില്ല.
ഇരുനിറം.
കടഞ്ഞെടുത്തതുപോലെയുള്ള ശരീരം.
സമൃദ്ധമായ തലമുടി.
ശാലീനസുന്ദരമായ മുഖം.
അതാണ് യശോധര.
യശോധരയെന്ന അഭിസാരിക.
അവൾ ചിരിച്ചാൽ നിലാവു പരക്കുന്നതുപോലെയാണ്. അവളുടെ സാമീപ്യം പോലും ഒരു ലഹരിയായി തോന്നും.
യശോധരയുടെ ഉച്ഛ്വാസത്തിനും വിയർപ്പിനും എന്തോ സുഗന്ധമുണ്ട്.
വെരുകിൻ പുഴുവിൻ്റെ സുഗന്ധം പോലെ ഏതോ ഒന്ന്....
പട്ടണത്തിൽ പണമുള്ളവരുടെ രാത്രികളെ അവൾ ഊഷ്മളമാക്കി; പലപ്പോഴും പകലുകളേയും.
അത് ആവശ്യക്കാരുടെ താൽപര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.
പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്.
ഒരിക്കൽ അവളെ അനുഭവിച്ചവർ വീണ്ടും വീണ്ടും അവളെ തേടിയെ ത്തും. അത് യശോധരയുടെ മാത്രം കഴിവാണ്.
ഒരു തരം സിദ്ധി.
കഴിഞ്ഞ നാലഞ്ചുവർഷങ്ങളായി നിരന്തരം ഇടപെട്ടിട്ടും അവളോടുള്ള
ആസക്തി കൂടിക്കൂടിവന്ന ഒരാളെ എനിക്കറിയാം.
അയാൾ പലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യമുണ്ട്.
അവളോടൊപ്പം കിടന്നാൽ തളർച്ചയും ക്ഷീണവും അറിയില്ല. എഴു ന്നേൽക്കാൻ പോലും തോന്നില്ല. അതെന്തൊരനുഭവമാണ്.
യശോധരയുടെ മികച്ച കഴിവുകളെപ്പറ്റി പലരുമെന്നോട് പലപ്പോഴായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ഇത്രയൊക്കെ പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റുവാൻ മാത്രം അവളാരാണ്.
വാസവദത്തയോ..
ജോസഫിനോ...
അതോ ക്രിസ്റ്റിൻ കീലറോ...?
പക്ഷെ യശോധര ഇവരാരുമല്ല. എന്നാൽ ഇവരെല്ലാം ചേർന്നതാണ്.
ഒരു വല്ലാത്ത കോംപ്ലക്സ്.
ഇനി അവൾക്ക്, അവളെ ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ഒരളവുവരെ ആരാധിക്കു കയും ചെയ്തിട്ടുള്ളവരുടെ രാത്രികൾക്ക് ഊഷ്മാവ് പകരാനാവില്ലല്ലോ. അവ ളൊരു ഭാര്യയായി. പക്ഷെ, ഓരു നല്ല ഭാര്യയായി ജീവിക്കാൻ കഴിയുമോ?
ഇല്ലെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.
യശോധര ഒരു വേശ്യയായി ജീവിച്ചതു കൊണ്ടല്ല.
അവളുടെ സ്വഭാവം അതായതു കൊണ്ട്.
ഒരു ദിവസം അവളെന്നോട് പറഞ്ഞു.
എനിക്ക് സ്ഥിരമായി ഒരാളിനോടൊത്ത് കഴിയാൻ വയ്യ. അങ്ങനൊന്ന്
ഓർക്കാൻ കൂടി വിഷമം.
അങ്ങനെയുള്ള യശോധര വിവാഹം കഴിച്ചു.
ഒരു പുരുഷനോടൊത്തു മാത്രം കഴിയാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അതൊരത്ഭുതമല്ലേ?
ആ അത്ഭുതത്തിന് എത്ര ദിവസത്തെ ആയുസ്സുണ്ടാകും?
തമിഴനോടൊത്തുള്ള താമസം മതിയാക്കി അവൾ തിരിച്ചുവരുന്ന
ദിവസം ആസന്നമാണെന്ന് ഞാനോർത്തു.
കഷ്ട്ടിച്ച് ഒരു വർഷം മുമ്പാണ് ഞാൻ യശോധരയെ പരിചയപ്പെട്ടത്.
ഒരു സ്നേഹിതന്റെ ക്യാമ്പിൽ വെച്ച്.
അതിനെ ക്യാമ്പെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാമോ?
പറ്റില്ല.
ഒരർത്ഥത്തിൽ അതെൻ്റെ വീടുപോലെയാണ്.
ഒരു തികഞ്ഞ സഹൃദയനാണ് എൻ്റെ സുഹൃത്ത്. സാമാന്യം നന്നായി മദ്യപിക്കും. അതിലും നന്നായി വ്യഭിചരിക്കും.
അതിന് പാകത്തിൽ ഒരു വീടെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം മൈലുകൾക്കപ്പുറത്താണ്. മാസത്തിലൊ രിക്കലൊ രണ്ടു പ്രാവശ്യമോ ഭാര്യയേയും മക്കളേയും കാണാൻ പോകും,
പട്ടണത്തിൽ ചില ബിസിനസ്സ് താൽപര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കഴിയുന്നു.
ഈ സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽവെച്ച് ഞാനെത്രയോ സ്ത്രീകളുമായി പരിചയപ്പെട്ടു. പതിനാല് തികയാത്ത പെൺകുട്ടികൾ മുതൽ നാൽപ്പതു കഴിഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ വരെ അതിൽപ്പെടും.
സഹൃദയനായ സുഹൃത്ത് മദ്യപിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു പല്ലവിപോലെ ഉരുവിടുന്ന രസകരമായ ഒരു കാര്യമുണ്ട്.
ഇരുപതുമുതൽ മുപ്പതുവരെയുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ എനിക്കിഷ്ടമല്ല. പതിനഞ്ചിനു താഴെയോ മുപ്പത്തഞ്ചിനു മുകളിലോ ഉള്ളവരുമായി ഇടപെടുമ്പോഴാണ് സത്യത്തിൽ ഇണചേരലിൻ്റെ സുഖം അനുഭവപ്പെടുക.
പലപ്പോഴും വിചിത്രമായി തോന്നിയിട്ടുള്ള ഈ സ്വഭാവരീതി കൈമോശം വരാൻ അദ്ദേഹം ഇഷ്ട്ടപ്പടുകയില്ല. തന്റെ അഭിരുചി കൾക്കൊത്ത് നീങ്ങുന്ന സ്ത്രീകളെ എവിടെനിന്നെങ്കിലും കണ്ടുപിടിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകസാമർത്ഥ്യമുള്ളതായി എനിക്കു മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്.
സ്നേഹിതന്റെ ക്യാമ്പിലെ വാരാന്ത്യസന്ദർശകനായി പലപ്പോഴും പോകാനിടവന്നു.
വാരാന്ത്യങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്.
മുന്തിയ ഉരുപ്പടികളെ വാരാന്ത്യങ്ങളിലാണ് കിട്ടുക.
ഏതെങ്കിലും വനിതാഹോസ്റ്റലുകളിൽ താമസിക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥ കളോ കോളേജു കുമാരികളോ അവർക്കുകൂടി സൗകര്യപ്രദമായ നിലയിൽ എത്തിച്ചേരുക ശനി, ഞായർ ദിവസങ്ങളിലാണ്.
വീട്ടിൽ പോകാനെന്നുപറഞ്ഞ് ഹോസ്റ്റൽ വിടന്നുവർ ഒരു ദിവസമോ ചിലപ്പോൾ രണ്ടുദിവസമോ ഈ ക്യാമ്പിൽ തങ്ങാനെത്തും.
തിങ്കളാഴ്ച്ച രാവിലെ മടങ്ങിപ്പോകും.
അത്തരത്തിൽപ്പെട്ട ചില പതിവുകാർ സ്നേഹിതൻ്റെ ഭവനം സന്ദർശി ച്ചുപോന്നു.
ഇക്കാലത്തൊരു ദിവസം സ്നേഹിതൻ്റെ ഒരടിയന്തിര സന്ദേശം കിട്ടി. ഉടനെ ചെല്ലണം.
അത്തരത്തിൽ ഒരു സന്ദേശത്തിന് പ്രത്യേക അർത്ഥങ്ങളൊന്നുമില്ല.
ഒരു പുതിയ ആളെത്തിയിരിക്കുന്നു. അതൊരു ബുധനാഴ്ച ദിവസമായിരുന്നു.
ഞാനവിടെയെത്തുമ്പോൾ യാത്ര പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന സുഹൃത്തിനെയാണ് കണ്ടത്.
"ഞാനത്യാവശ്യമായി ഒരിടത്തു പോകുന്നു. രാത്രിയിലോ നാളെ രാവി ലെയോ തിരിച്ചെത്തും. ഒരു പുതിയ സാധനം വന്നിട്ടുണ്ട്. ഞാനെത്തുന്നതു വരെ നിങ്ങളിവിടെയുണ്ടാവണം. യാത്ര മാറ്റിവെക്കാൻ പറ്റില്ല.'
അദ്ദേഹം പോയി.
അടുത്ത ദിവസം വൈകീട്ടാണ് തിരിച്ചുവന്നത്. അങ്ങനെ രണ്ടുപകലും ഒരു രാത്രിയും എനിക്കും യശോധരയ്ക്കുമായി കിട്ടി
.
ആ സമയത്തിനിടയിൽ ഞാനവളെപ്പറ്റി എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു
പുറത്തെ വാതിൽ ചാരി ഞാൻ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് ചെന്നു. സ്നേഹി തന്റെ കിടക്കമുറിയിൽ അവളുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ചോദിച്ചു.
'പേരെന്താ?'
വശ്യമധുരമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
"യശോധര. പലരുമെന്നെ യശോധയെന്നും വിളിക്കും. നിങ്ങളും അങ്ങനെ വിളിച്ചോളൂ.'
വെള്ളയിൽ കടുംചുവപ്പു പൂക്കളുള്ള ഒരു ഫോറിൻ സാരിയും ചുവ ന്നചോളിയുമാണ് വേഷം.
അവൾ കുളിച്ചിട്ട് കഷ്ടിച്ച് ഒരു മണിക്കൂറെ ആവൂ. ഇനിയും ഇടതൂർന്ന മുടി ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല.
നിതംബവും കവിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ഇരുണ്ട മുടിയിഴകൾ.
ഒരു വലിയ പിച്ചിപ്പൂമാല ചൂടിയിട്ടുണ്ട്. തലേ രാത്രിയിൽ കൊരുത്തു വച്ച മാലയാവണം അത്. ഹൃദ്യമായ പരിമളം ചുറ്റുവട്ടത്ത് വ്യാപിക്കുന്നു.
അത് പിച്ചിപ്പൂവിന്റേതു മാത്രമല്ല.
എന്തോ വിദേശസുഗന്ധത്തിൻ്റേതുകൂടിയാണ്.
എൻ്റെ കണ്ണുകൾ അവളെ അടിമുടി ചുഴിഞ്ഞു. ഇരുനിറമാണെങ്കിലും വല്ലാത്ത ചോരത്തുടിപ്പ് കൊഴുകൊഴുത്ത ശരീരത്തെ ആകർഷകമാക്കുന്നു.
നീണ്ടുമനോഹരമായ കണ്ണുകൾ കരിമഴിഎഴുതി കറുപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തോ അസാധാരണമായ വശ്യശക്തിയാണ് ആ നേത്രങ്ങൾക്കെന്നു തോന്നി.
മേൽച്ചുണ്ടിനു മീതെ നീലരോമങ്ങളുടെ ഒരു ഷേഡ്.
ആവശ്യത്തിലധികം തുടുത്ത കീഴ്ച്ചുണ്ട്. ഇടയ്ക്കിടെ നാവുകൊണ്ട് ഈർപ്പം പുരട്ടിക്കൊണ്ട് കീഴ്ച്ചുണ്ടിൻ്റെ തുടുതുടുപ്പ് അവൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചി രുന്നുവോ?
വലത്തെ കവിളിൽ മനോഹരമായ ഒരു കാക്കപുള്ളി.
താഴ്ത്തിവെട്ടിയ ചോളിയുടെ കഴുത്തിനിടയിൽ കൂടെ കാണുന്ന അനാശ്ചാദിത ഭാഗത്തിന് അൽപം കൂടുതൽ നിറമുണ്ടെന്ന് തോന്നി.
ഒരു വേള അത് തോന്നലാകാം.
ചോളിക്കു താഴെക്കാണുന്ന പൊക്കിൾ ചുഴി.
അതിനും താഴെ നേർത്ത രോമങ്ങളുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ.
“എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?' യശോധരയുടെ ചോദ്യം.
ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
വെറുതെ ചിരിച്ചു.
എല്ലാം നല്ലതുപോലെ കണ്ടുകൊള്ളട്ടെയെന്ന മട്ടിൽ ഒന്നിളകിയിരൂന്നുകൊണ്ട് യശോധര ചോദിച്ചു.
“പേർ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?'
ഞാൻ പേരു പറഞ്ഞു.
“എനിക്കു വേഷമൊന്നു മാറ്റിയാൽ കൊള്ളാം. അല്ലെങ്കിൽ സാരിയുടയും. വേറെ സാരി എടുത്തിട്ടില്ല.'
ഞാൻ കുഴങ്ങി.
ഇവൾക്കെന്താണ് ഉടുക്കാൻ കൊടുക്കുക?
സ്നേഹിതന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്ന പെട്ടി ഞാൻ തുറന്നു.
ദൗർഭാഗ്യവശാൽ അതിൽ ലുങ്കികളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
തേച്ചുമിനുക്കിയ ഒരു ഓയിൽദോത്തി ഞാൻ പുറത്തെടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
'ഇതു മതിയോ?'
'ധാരാളം.'
ഒരു വല്ലാത്ത ചിരിയുതിർത്തുകൊണ്ട് അവൾ തുടർന്നു. “മുറി തുറക്കാതിരിക്കാമെങ്കിൽ എനിക്കിതുപോലും വേണ്ട.'
പൂർണ്ണ ന്ഗനയായി കഴിയാനും വിഷമമില്ലെന്നല്ലേ ആ പറഞ്ഞതിന്നർത്ഥം?
'കുടിക്കുമോ?' യശോധരയുടെ അന്വേഷണമുണ്ടായി.
'വല്ലപ്പോഴും.'
'സ്ഥിരമായി കുടിക്കാറില്ലേ?'
'ഇല്ല. സ്ഥിരമായി കുടിപ്പിക്കുകയാണ് പതിവ്.'
"അതു കൊള്ളാമല്ലോ. എന്നെയും കുടിപ്പിക്കുമോ?'
'അത് യശോധരയുടെ ഇഷ്ടം.'
'എനിക്ക് എല്ലാത്തരം കുടിയും ഇഷ്ടമാണ്.'
ആയിരം മുനയുള്ള ആ പ്രയോഗം എനിക്ക് സുഖിച്ചു.
'എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.'
അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണെങ്കിലും അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
'മനസ്സിലാക്കിത്തരാം.'
നുണക്കുഴിയിൽ വിരിയുന്ന ഒരു ചിരികൂടി ആ വാക്കുകൾക്ക് പിന്നാലെ
'അതിരിക്കട്ടെ. ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ഇരിപ്പുണ്ടോ?'
അവൾ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ അപ്പുറത്തെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
അവിടെ ഒരലമാരയിലാണ് സ്നേഹിതൻ മദ്യക്കുപ്പികൾ വയ്ക്കാറ്.
ഞാനലമാര തുറന്നു.
വിസ്കിയും ബ്രാൻഡിയും അതിലുണ്ടായിരുന്നു. വിസ്കി തന്നെയെടു
വേലക്കാരനെ വിളിച്ച് രണ്ടു ഗ്ലാസ്സും കുറെ തണുത്ത വെള്ളവും ആവ ശ്യപ്പെട്ടു.
അവനത് കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
'ഇവിടെ കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?'
'കുറെ മിക്സചറുണ്ട്.'
"അതിങ്ങെടുത്തുകൊണ്ടു വാ.'
അവൻ മിക്സ്ച്ചർ പൊതിയുമായി വന്നു.
കുറച്ചു രൂപ അവനെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു.
'ഏതെങ്കിലും നല്ല ഹോട്ടലിൽ പോയി രണ്ടുപേർക്ക് കഴിക്കാൻ എന്തെ ങ്കിലും വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവരൂ.'
അവൻ പോകാൻ ഭാവിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
"ഉച്ചയോടെ ഇങ്ങെത്തിയാൽ മതി.'
ഞാനെന്തുകൊണ്ടങ്ങനെ പറഞ്ഞുവെന്ന് അവനറിയാം. അതിൻ്റേതായ ഒരു ചിരിയും അവന്റെ മുഖത്ത് കണ്ടു.
അവൻ പോയി.
ഞാൻ കതകടച്ചു തഴുതിട്ടു.
'യശോധരയുടെ ആരോഗ്യത്തിനു വേണ്ടി.'
ഗ്ലാസ്സുയർത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
യശോധരയുടെ പ്രകടനം അവിസ്മറണീയമായിരുന്നു. എന്റെ അരക്കെ ട്ടിനു മീതെ ഒരു രതിസർപ്പം കിടന്നു പുളഞ്ഞു. ഫണം വിടർത്തിയാടി.
വടിവൊത്ത അവയവങ്ങൾ തരംഗങ്ങൾ ഉയർത്തുകയാണെന്നു തോന്നി.
വിടർന്ന മുലക്കണ്ണുകളിൽ എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾഇഴഞ്ഞപ്പോൾ യശോധര പറഞ്ഞു
“ഒന്നമർത്തിക്കടിക്ക്. കടിച്ചു വലിക്ക്....'
രണ്ട് വലിയ താമരമൊട്ടുകൾ പോലെ ആ കുചങ്ങൾ എന്റെ മുമ്പിൽ തുളുമ്പി നിന്നു.
യശോധരയുടെ മാംസളനിതംബത്തിൻ്റെ സമ്മർദം എൻ്റെ തുടകളിൽ ഇക്കിളിയുടെ പൂവിതളുകൾ വിടർത്തി.
ആ നിതംബത്തിന് ചലനവേഗതയേറി. അതൊരു ചുഴലിയായി....സുരഭിലമായ കൊടുങ്കാറ്റായി... എന്നെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ എൻ്റെ കവിളിൽ ഇഴയുമ്പോൾ യശോധര ചോദിക്കുന്നതു കേട്ടു.
“എന്തേ എന്നെയൊന്ന് വരിഞ്ഞുമുറുക്കാത്തെ.'
ഈ പെണ്ണിന് ഭ്രാന്തുണ്ടെന്നു പോലും എനിയ്ക്കുതോന്നി. സമനില തെറ്റിയതുപോലെ അവളെന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഒടുവിൽ, എവിടെയോ അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിപ്പിളർന്നു ലാവയായൊ
തളർച്ചയും കിതപ്പും അതിൻ്റെ പിന്നാലെയെത്തി. ഒരു സീൽക്കാര ത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ യശോധര ചോദിച്ചു.
'എൻ്റെ .... എൻ്റെ പൊന്നുമോന് മതിയായോ?'
കൊഴുത്ത കൈത്തണ്ടകൾ കൊണ്ട് അവളെന്നെ വരിഞ്ഞു. ആ ഉയർന്നുന്തിയ മുലകൾ എൻ്റ നെഞ്ചിലമർന്നു ഞെരിഞ്ഞു....
യശോധരയുടെ അധരങ്ങളും നാവും എൻ്റെ കഴുത്തിലും കവിളിലും അവ്യക്ത ചിത്രങ്ങളെഴുതി.
അഭൗമമായ സുഖത്തിൻ്റെ ആ പറുദീസയിൽ എത്രനേരം എല്ലാം മറന്ന് ഇരുന്നുപോയെന്ന് അറിയില്ല.
'ഞാനെഴുന്നേൽക്കട്ടെ?'
യശോധരയുടെ ചോദ്യം എൻ്റെ ചെവിയിൽ ഒരു പൂവിതൾ പോലെ പാറി വീണു.
ഞാൻ തലയാട്ടി.
പടം കൊഴിഞ്ഞ ഒരു സർപ്പസുന്ദരി എഴുന്നേറ്റു. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ വാർമുടി വാരിക്കെട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
'നമുക്കൊന്ന് കുളിക്കാം. അപ്പോൾ പുതിയൊരുഷാർ തോന്നും.'
ഞങ്ങൾ ഒരേ ഷവറിന് കീഴിൽ നിന്ന് കുളിച്ചു. യശോധരയുടെ നേർത്ത വിരലുകൾ കൊണ്ട് എന്റെ ശരീരത്താകെ സോപ്പു പത തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു.
അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു. 'നല്ലതുപോലെ തേക്കാനറിയാം.'
മറുപടി ഒരു മന്ദസ്മേരത്തിൻ്റെ അകമ്പടിയോടെയാണ് എത്തിയത്.
'തേപ്പിക്കാനുമറിയാം.'
വളരെ നീണ്ടുനിന്ന നീരാട്ടിന് ശേഷം മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങിവന്ന യശോ ധര ചോദിച്ചു.
'നമുക്കൽപ്പം കൂടി കഴിക്കാം.'
'വിരോധമില്ല.'
അവർ തന്നെ മദ്യം പകർന്നു. എന്നിട്ട് അന്വേഷിച്ചു.
'വെള്ളം ഒഴിക്കണോ?'
'വളരെക്കുറച്ച്. '
“എനിക്ക് വെള്ളം കൂട്ടാതെ കുടിക്കുന്നതാ ഇഷ്ടം. അപ്പോ എന്തൊരു
സുഖമാണെന്നോ.'
അൽപ്പം പോലും വെള്ളം കലർത്താത്ത വിസ്കി അവൾ വലിച്ച് കുടി ക്കുന്നത് തികഞ്ഞ വിസ്മയത്തോടെ ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു.
നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, തുടുത്ത കീഴ്ച്ചുണ്ട് നാവുകൊണ്ട് അമർത്തി ത്തുടയ്ക്കുന്നതും കണ്ടു.
എന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്ന യശോധരയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
'എവിടെയാ യശോധരയുടെ വീട്?'
'എന്തിനാ അറീന്നേ?'
'വെറുതെ.'
'വെറുതെ ആണെങ്കിൽ അങ്ങിനിപ്പം അറിയണ്ട.'
'ഒന്ന് പറയെന്നേ.'
ഞാനവളുടെ തുടയിൽ നുള്ളിനോവിച്ചു. ഒന്ന് പുളഞ്ഞുകൊണ്ട് യശോ ധര പറഞ്ഞു.
'എനിക്കങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് വീടൊന്നുമില്ല.'
'പിന്നെ താമസിക്കുന്നതോ?'
'ഒരു വാടക വീട്ടിൽ'
'വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്.?'
'ആരുമില്ല.'
"ആരുമില്ലാതെ പിന്നെ യശോധരയെങ്ങനെയുണ്ടായി?'
'ഞാനും അക്കാര്യമാലോചിക്കാറുണ്ട്. അച്ഛനേം അമ്മേം കണ്ട ഓർമ്മ തന്നെ എനിക്കില്ല.'
'അവരെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുമില്ലേ?'
'അതെന്താണ്?'
'അമ്മ എന്നെ പ്രസവിക്കുന്നേനും മുമ്പ് അച്ഛൻ നാടുവിട്ടു പോയി, ആരെയോ കുത്തിക്കൊന്നിട്ട് എന്നെ പ്രസവിച്ചപ്പോൾത്തന്നെ അമ്മേം മരി ച്ചു പോയി. പിന്നെ അമ്മേടെ അനിയത്തിയാ എന്നെ വളർത്തിയെ. അവരാ എന്നെ ഇങ്ങനെയാക്കിയതും.'
"ഇങ്ങനെയാക്കിയതെന്നു വച്ചാൽ?'
"പെഴപ്പിച്ചത്. അവരും നല്ലവരൊന്നുമല്ലായിരുന്നു.'
'യശോധരയുടെ ചെറിയമ്മ ഇപ്പോഴുമുണ്ടോ?'
'ഇല്ല പാവം മരിച്ചുപോയി. വെറുതെയങ്ങു മരിച്ചതല്ല. തൂങ്ങിച്ചത്തു.'
'എന്തിനാ തൂങ്ങിച്ചത്തേ?'
'ആ എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ.'
'എത്ര കാലമായി.'
'രണ്ട് കൊല്ലം.'
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് എനിക്ക് തുടർന്ന് സംസാരിക്കാനായില്ല. എത്ര ദൈന്യം നിറഞ്ഞ കഥയാണ് എൻ്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഈ പെണ്ണിന്റേതെന്ന്
ഞാനാലോചിച്ചുപോയി. അവൾക്കാശ്രയിക്കാൻ, അവളെ ആശ്രയിക്കാൻ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ആരുമില്ല. ഒരു നാൾ, വഴിപിഴച്ചുപോയ ഇവളുടെ കുഞ്ഞമ്മ യുടെ അനുഭവം ഇവൾക്കുണ്ടാകുമോ?
ആർക്കറിയാം.
“എന്തോന്നാ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നേ?'
യശോധര പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
'നിന്നെക്കുറിച്ചു തന്നെ.'
'എന്നെക്കുറിച്ചോ?'
'അതെ.'
“അതുകൊള്ളാം. എന്നെപ്പറ്റി ഞാൻ പോലും ആലോചിക്കാറില്ലല്ലോ.'
നിസ്സാരമട്ടിലാണ് യശോധര അതു പറഞ്ഞത്. എന്തോന്ന് ഇത്രയൊക്കെ ആലോചിക്കാനിരിക്കുന്നു എന്ന മട്ടിൽ.
'നിന്നോട് ചെറിയമ്മയ്ക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നോ?'
'ഇഷ്ടമൊക്കെയാരുന്നു. പക്ഷേല് പതിമൂന്നാമത്തെ വയസ്സുമുതൽ ഈ തൊഴിലിന് എന്നെ ഇറക്കി.'
"അതെല്ലാമൊന്ന് പറയാമോ?'
'ഒക്കെ വൃത്തികെട്ട കാര്യങ്ങളാ.'
'അങ്ങനെങ്കിൽ കുറച്ചുമുമ്പ് നമ്മളു ചെയ്തതോ?'
"അതും വൃത്തികെട്ടതുതന്നെ.'
“എങ്കിൽ പിന്നെ ചെയ്തുപോയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞാലെന്താ?'
'പറയണോ?'
'വേണം.'
യശോധര എന്തോ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
എങ്ങനെ തുടങ്ങണം. എവിടെ തുടങ്ങണം എന്നാവും അവൾ ആലോ ചിക്കുന്നത്.
ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തിൽ ആ ശരീരമൊന്ന് ഉലഞ്ഞു. പിന്നെ വളരെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറായാനാരംഭിച്ചു.
"എന്റെ ചെറിയമ്മയ്ക്ക് ഒരു കശുവണ്ടി ഫാക്ടറിയിലായിരുന്നു ജോലി. കിട്ടാവുന്ന കൂലികൊണ്ട് കഴിയാവുന്നതിലും ആർഭാടമായിട്ടാണ് ചെറിയമ്മ ജീവിച്ചിരുന്നത്. രാവിലെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി ഫാക്ടറിയിൽ പോവും. വാലിട്ട് കണ്ണെഴുതി, പിച്ചിപ്പൂവും ചൂടി ഒരു പിടിയാനയെ പോലുള്ള പോക്ക് നോക്കി ആരും ഒന്ന് നിന്നുപോകും. ചെറിയമ്മ സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞേ മടങ്ങിവരൂ. വന്നാ ലുടനെ ചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഒരു കുളിയുണ്ട്. അയലത്തെ ചെറുക്കനെ രഹസ്യമായി ഏർപ്പാടുചെയ്ത ഒരു സാധനം വാങ്ങിപ്പിയ്ക്കും. അതെന്താണെന്ന് മനസ്സിലായല്ലോ. വാറ്റുചാരായം.'
ഒരു കുപ്പി വാറ്റുചാരായം മുഴുവനും ചെറിയമ്മയ്ക്ക് കഴിക്കാനാണോ?
അല്ല. വേറെയാരെങ്കിലും കൂടിക്കാണും.
ഞാൻ ശ്രദ്ധയോടെ കാത്തിരുന്നു.യശോധരയുടെ ചെറിയമ്മയും ഒരു വലിയ കഥാപാത്രമായിരുന്നുവെന്ന് എനിക്കു തോന്നി.
ചെറിയമ്മ കുളിച്ച് വരുമ്പോഴേയ്ക്ക് ഞാൻ അത്താഴം വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും. ഞങ്ങളൊരുമിച്ച് ആഹാരം കഴിക്കും. അത്താഴത്തിനുമുമ്പ് ചെറിയമ്മ കുടിക്കും. അത്താഴത്തിന് ശേഷം ഞാനെവിടെയെങ്കിലും കിടന്നു കൊള്ളാൻ അവർ പറയും. പക്ഷെ എനിക്കുറക്കം വരാറില്ല. തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ ബഹളം ആരംഭിച്ചു കഴിയും.
'എന്ത് ബഹളം?'
'ഹോ. ഒന്നുമറിയാൻ മേലാത്ത പോലെ.' അവൾ ഹാസ്യദ്യോതകമായി എന്നെയൊന്ന് നോക്കി. പിന്നെ പറഞ്ഞു.
കുറച്ചുമുമ്പെ നമ്മള് കാണിച്ച ബഹളങ്ങളൊക്കെത്തന്നെ, പക്ഷെ ഒരു വ്യത്യാസം തെറിയും ആഭാസത്തരവുമൊക്കെയാണ് ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക. അങ്ങനെ എത്ര രാത്രികൾ,
അവളൊന്ന് നിർത്തി. അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"യശോധരയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.'
'ധൃതിയായോ? എന്നാൽ കേട്ടോളു. എനിക്ക് പതിമൂന്ന് വയസ്സാണ് പ്രായം. എങ്കിലും കണ്ടാലതിൽ കൂടുതൽ തോന്നും. ഏതാണ്ട് ഇപ്പോഴത്തെ പോലൊക്കെ തന്നെ.'
'എന്നിട്ട്?'
ഒരു ദിവസം ചെറിയമ്മ നേരത്തെ വന്നു. എന്നോട് പതിവില്ലാത്ത സ്നേഹോം വാത്സല്ലോം ഒക്കെ കാണിച്ചു. ഒരു പൊതി കൂടി കൊണ്ടുവ ന്നിരന്നു. ചായക്കടയിൽ നിന്ന വാങ്ങിച്ച പലഹാരങ്ങൾ. ആ പൊതി എനിക്ക് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
'മോളിതു തിന്നോ.'
പതിവുപോലെ ചെറിയമ്മ കുളിക്കാൻ പോയി. കുളികഴിഞ്ഞുവന്നപ്പോ പറഞ്ഞു.
'ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന പലഹാരമൊക്കെയുണ്ടല്ലോ അത് മോക്ക് തരാനായി ഒരാളു വാങ്ങിത്തന്നതാ.'
'ആരാ ചെറിയമ്മേ?' ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അതൊക്കെ പറയാം മോളേ ആളിപ്പഴിങ്ങെത്തും.'
എന്നോട് ഇത്രക്ക് സ്നേഹമുള്ള ആളാരാണെന്നു ഞാനാലോചിച്ചു. എന്റെ അച്ഛനോ മറ്റോ ആണോ? സംശയം തീർക്കാൻ വേണ്ടി ചെറിയമ്മ യോട് ചോദിച്ചു.
“എന്റച്ഛനാണോ ചെറിയമ്മേ'
നല്ലതുപോലെ ഒന്നു ചിരിച്ചിട്ട് അവരു പറഞ്ഞു.
“അച്ഛനെപ്പൊലൊരാളാ. മോളെ വല്ല്യ കാര്യമാ. എന്നും എന്നോട് ചോദിക്കും മോടെ കാര്യങ്ങള്. കഴിഞ്ഞമാസം അതിയാൻ ഇവിടെ വന്നപ്പഴ് നിന്നെ കണ്ടു. അപ്പത്തന്നെ നിന്നയങ്ങ് ഇഷ്ടപ്പെടുകേം ചെയ്തു
ആ ആളിനെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ എനിക്കു തിടുക്കമായി. ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു
"എന്നാലും ആരാണെന്നറിഞ്ഞില്ലല്ലോ.'
കുറച്ചുസമയം ചെറിയമ്മ എന്തോ ആലോചിച്ചിരുന്നു. പിന്നെ വളരെ പതിയെ പറഞ്ഞു.
“അണ്ടി ആപ്പീസിലെ മാനേജരാ.'
ഞങ്ങളുതമ്മിൽ വർത്തമാനം പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുമ്പോത്തന്നെ ആ മനുഷ്യൻ വന്നു. അപ്പോ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു.
'ഇതാ മോളെ ഞാമ്പറഞ്ഞ ആള്.'
അൻപത് വയസ്സെങ്കിലും ആ മനുഷ്യന് പ്രായം കാണും. കുറെയൊക്കെ നരച്ചമുടി. അയാടെ കയ്യിലൊരു പൊതിയുണ്ടാരുന്നു. അത് ചെറിയമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു.
'ഇത് യശോധരക്കുള്ളതാ. പാവാടേം ബ്ലൗസും തയ്പ്പിക്കാൻ കുറെ തുണിയാ.'
ചെറിയമ്മ ആ പൊതിയഴിച്ചു. നല്ല നിറമുള്ള കുറെ സിൽക്കു തുണി കള്. കണ്ണഞ്ചിപ്പോയി. ഇത്തരം തുണി ഞാനാദ്യം കാണുവാ. ചെറിയമ്മ ഒരു പരിഭവത്തോടെ ആ മനുഷ്യനോട് ചോദിച്ചു.
'എനിക്ക് തുണിയൊന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ലേ?'
അപ്പോ അയാൾ പറയുന്നത് കേട്ടു.
“നിനക്കെന്തിനാടി തൂണി. നീ തുണിയുടക്കാതിരിയ്ക്കുന്നതാ ചന്തം.'
അയാളങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയമ്മ കുലുങ്ങിച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ടു. എന്നിട്ടെന്നോടായി പറഞ്ഞു.
'മോള് തുണിയെല്ലാം അകത്തു കൊണ്ടുപോയിവയ്ക്ക്. എന്നിട്ട് വല്ലതും കഴിച്ചുകൊണ്ട് എളുപ്പം വാ. നിങ്ങള് വർത്തമാനം പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുമ്പോഴത്തേക്ക് ഞാൻ ഉണ്ടിട്ടുവരാം.'
ഞാൻ അത്താഴം കഴിച്ചു.
പെട്ടന്നു തന്നെ തിരികെ വരികയും ചെയ്തു. ചെറിയമ്മയുടെ മുറീന്ന് വർത്തമാനം കേൾക്കാം. അയാളുടെ ശബ്ദമാണ് ആദ്യം കേട്ടത്.
“അവള് ചരക്കാണല്ലോടി. നീ ഒരു കൊയ്ത്തുകൊയ്യും.'
"ഇത്രേംകാലം ചെലവിന് കൊടുത്തത് വെറുതെയാണെന്നാണോ വിചാരിച്ചെ. തടം നനച്ചാ ആദായോം എടുക്കണം.'
ചെറിയമ്മയുടെ കുലുങ്ങിച്ചിരി കേട്ടു.
'നീയിങ്ങോട്ടൊന്നടുത്ത് ഇരുന്നേ.'
'അയ്യോ ഇപ്പോ വേണ്ട. യശോധ അത്താഴം കഴിഞ്ഞുകാണും. അവളെ ഇങ്ങോട്ടയക്കാം. പിന്നൊരു കാര്യം. കൊച്ചുപെണ്ണാ . കുണ്ടാമണ്ടിയൊന്നു മുണ്ടാക്കരുത്.'
ചെറിയമ്മ മുറി തുറന്നു. എന്നെ കണ്ടപ്പോ പറഞ്ഞു.
“മോള് ആ മാമന്റെടുത്ത് ചെന്നിരുന്നോ. ഞാനുടനെ വരാം. മാമനെ
എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ എതിർക്കരുത് കേട്ടോ.'
കാര്യം എന്താണെന്ന് എനിക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല. ഞാൻ അയാളിരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് ചെന്നു.
'ആ കതകങ്ങടച്ചേക്ക്.'
ഒരു വിളറിയ ചിരി അയാടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ഒന്നറച്ചുനിന്നു.
“പേടിക്കണ്ട. കതകടയ്ക്ക്.'
ഞാൻ കതകടച്ചു.
'ഇവിടെ വന്നിരി'
അപ്പോഴും ഞാൻ മടിച്ചുനിന്നു.
“പേടിക്കണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ?'
അൽപ്പം ഗൗരവം കലർന്ന ശബ്ദം. ഞാനാ മനുഷ്യൻ്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു.
എന്നെ പിടിച്ച് അടുത്തിരുത്തി.
'മോക്ക് എന്തോ വേണേലും ഇനി എന്നോട് പറഞ്ഞാ മതി കേട്ടോ.'
ഞാനങ്ങനെ തന്നെയിരുന്നു.
അയാൾ അൽപ്പം കൂടി ചേർത്തിരുന്നിട്ട് എൻ്റെ മാറിലേക്ക് ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു
"ഇതെന്തുവാ മോളെ?'
ഞാൻ നാണിച്ചു മുഖം കുനിച്ചു. ആ മനുഷ്യൻ എന്റെ നെഞ്ചത്ത് പതുക്കെ തടവി. എനിക്കാകെയങ്ങ് ഇക്കിളിയായി.
"മോള് ജാക്കറ്റ് ഒന്നൂരിയെ മാമനിതൊന്നു കാണട്ടെ.'
ഞാനമ്പരന്നിരുന്നു. എന്തൊക്കെയാണ് ഈ മനുഷ്യൻ പറയണത്.
"നിനക്ക് നാണമാണല്ലേ.. എങ്കി ഞാൻ തന്നെ അതങ്ങുരിയേക്കാം.'
അയാളെന്റെ ജാക്കറ്റ് ഊരി മാറ്റി.
കൂമ്പിനിൽക്കുന്ന എൻ്റെ മാറിൽ തുരുതുരാ ഉമ്മവെച്ചു.
ഞാൻ കിടന്നു പുളഞ്ഞുപോയി.
എന്റെ പാവാടയും കൂടി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ ചെറിയമ്മ വരും.'
എൻ്റെ പാവാട വലിച്ചഴിച്ചു. നാണംകൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണ് പൊത്തിയിരുന്നു. കുറേ നേരം അങ്ങനിരുന്നുകാണും. കണ്ണുതുറക്കുമ്പോഴുണ്ട് അയാളും ഷർട്ടും മുണ്ടുമെല്ലാം അഴിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ കുനിഞ്ഞിരുന്നുകളഞ്ഞു.
അയാളെന്നെ പിടിച്ചുവലിച്ച് അയാടെ മടിയിലിരുത്തി. എന്റെ തൊടേല് ഏതാണ്ട് ഇഴയുന്നതുപോല. അങ്ങേരുടെ രണ്ടു കയ്യും എന്റെ മാറിൽ പതിയെ പിടിച്ച് ഞെരിക്കുന്നു. വേദനയും സുഖവും ഞാനനങ്ങിയില്ല.
'നിൻ്റെ മൊല കൊള്ളാവല്ലോടീ. മോളെ, കല്ലുപോലിരിക്കുന്നു.
കുറേ സമയം അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞുപോയി.
ചെറിയമ്മ വന്നില്ല.
'നീ ഈ പായേലോട്ട് കിടന്നോ പെണ്ണേ.'
അങ്ങേരെന്റെ തുടയ്ക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.
അതെന്തിനാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
അയാളെന്നെ പിടിച്ചു കിടത്തിയിട്ട് എൻ്റെ കവിളിൽ ഉമ്മവെച്ചു. ആകെ ക്കൂടി ശരീരത്ത് ഒരു തരുതരുപ്പ്.
ആദ്യത്തെ അനുഭവം.
ആ രാത്രി മുഴുവൻ ഞാനയാളുടെ കൂടെക്കിടന്നു.
എത്ര പ്രാവശ്യം അയാളുടെ വിയർപ്പിൽ എൻ്റെ ശരീരം നനഞ്ഞു വെന്നോ. അങ്ങനെ ഒരു പുതിയ ലോകത്തേക്ക് ഞാൻ വന്നു.
Comments
Post a Comment