ആലീസ്

നിന്നെ ഒരിക്കൽ കൂടി കാണണമെന്ന് തോന്നി. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വന്നത്. പക്ഷെ നിന്നെക്കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ. ഇനിയൊരിക്കലും കഴിയുകയുമില്ലല്ലോ. ആലീസ് നിന്നെ ഞാനാദ്യം കണ്ട രാത്രി ഇപ്പോഴുമോർക്കുന്നു. എന്നും ഓർക്കും. ആ രാത്രി നീയെന്നോട് എന്തൊക്കെപ്പറഞ്ഞു. ഉറങ്ങാൻ നീയെനിക്ക് അവസരം തരാതിരുന്നു. ആ രാത്രിയുടെ അവസാന യാമത്തിൽ നിൻ്റെ വീട്ടിലുണ്ടായ ആ സംഭവമുണ്ടല്ലോ, അതാണൊരിക്കലും മറക്കാനാകാത്തത്. എത്ര അവിശ്വസിനീയവും എത്ര ഭീകരവുമായിരുന്നു അത്! ഇന്ന് നിൻറെ മൂന്നുവയസ്സുള്ള മകനെ ഞാൻ കണ്ടു. ഞാനവനെ വാരി പ്പുണർന്നു. അവനെന്നെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആലീസ്, തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ഓ. നിന്നെ ഞാൻ കണ്ട ആ നിമിഷങ്ങളിൽ നിന്ന്, അതിന്റെ ഓർമ്മക ളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മോചനമില്ല. ഒരിക്കലുമൊരിക്കലും! തിരുവനന്തപുരത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ഒരാഴ്‌ചത്തെ യാത്രയവസാനിപ്പിച്ച് ഞാൻ എത്തിച്ചേർന്ന ആ രാത്രി എന്നായിരുന്നു? ഓർമ്മയില്ലല്ലോ.... ലോഡ്‌ജിലേക്ക് ഞാൻ നടക്കുമ്പോൾ പിറകിൽ ആ വിളി കേട്ടു. “സാർ..." ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അകാലത്തിൽ വാർദ്ധക്യം കടന്നാക്രമിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ. 'താമസിക്കാൻ സൗകര്യം വോണോ സാർ?' ഞാൻ നിന്നു. അയാൾ എൻ്റെയരികിലെത്തി. ആ ഉഛ്വാസവായുവിന് വിലകുറഞ്ഞ ഏതോ നാറുന്ന മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധമില്ലേ? 'എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളുമുണ്ട് സാർ, മുറിയല്ല, ഒരു വീട്...സാറിനു വേണ്ടതെല്ലാം അവിടെക്കിട്ടും.' വേണ്ടതെല്ലാം എന്നയാൾ പറയുമ്പോൾ മനസ്സിലിരിപ്പെന്തെന്ന് അറിയാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. 'ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത് ശരിയല്ല... ആളുകൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കും... നമുക്ക് നടക്കാം.' അയാൾ വേഗത്തിൽ, വളരെ വേഗത്തിൽ നടക്കുകയാണ്. പിന്നാലെ ഞാനും, നഗരത്തിൻ്റെ തിരക്കിൽനിന്നൊഴിഞ്ഞ് ഇടവഴികളിലൂടെ ഞങ്ങൾ നടന്നു. സമയം രാത്രി 10.55 അരണ്ട നിലാവിൽ ചുറ്റുപാടുകളും ഉറങ്ങിക്കിടന്നു. തളർന്ന അർദ്ധചന്ദ്രൻ പടിഞ്ഞാറെ ചക്രവാളത്തിനു മുകളിൽ വിളറിനിന്നു. ഒരു രതി സംയോഗത്തിന് ശേഷമുള്ള തളർച്ചപോലെ. ഒരു ഇടത്തരം വീടിൻ്റെ വരാന്തയിൽ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര അവസാനിച്ചു 'ആലീസ്' വ്യദ്ധൻ വിളിച്ചു. 'ന്തോ' അനുസരണയുള്ള വിളികേൾക്കൽ ആലീസ് വൃദ്ധൻ്റെ ആരാണ്? ഏതെങ്കിലും അകന്ന ബന്ധത്തിൽപ്പെട്ടവളാകുമോ? ശ്ശേ അങ്ങനെ വരില്ല? “സാർ അൻപതു രൂപ തന്നേക്കു... എന്നിട്ട് അകത്തു കടന്നോളൂ...' ആലീസ് വാതിൽ തുറന്നതും അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും ഒരു നിമിഷ ത്തിന്റെ അർദ്ധാംശത്തിലെവിടെയോ വച്ചായിരുന്നു. ഞാനവളെ കണ്ടു. പ്രായം പതിനേഴ് അല്ലെങ്കിൽ പതിനെട്ട്. ഉറക്കത്തിലും ഉണർവ്വിനുമിടയിൽ എവിടെനിന്നോ ആണ് അവൾ വരുന്നതെന്ന് അർദ്ധനിമീലിതങ്ങളായ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ ആവർത്തിച്ചു പറയുംപോലെ തോന്നി. മേൽച്ചുണ്ടിനുമീതെ മിനുത്തുനേർത്ത ഒരു ഷേഡ്. സ്വേദകണങ്ങൾ അവിടെ പൊടിച്ചു നിൽക്കുന്നില്ലേ? ഒരു മന്ദഹാസത്തിൽ ആ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ അൽപ്പം അകന്നു. മേൽവരിയിലെ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ ഒരു ചെറിയവിടവ്. മന്ദഹാസത്തിൽ തുടുത്ത കവിളുകളിൽ രണ്ടു നുണക്കുഴികൾ. പാവാടയും ബ്ലൗസും. അവൾ ബ്രേസിയർ ധരിച്ചിരുന്നില്ല. ബ്ലൗസിന്റെ രണ്ടു ഹുക്കുകൾ വിട്ടുകിടന്നിരുന്നു. നിഴലടിക്കുന്ന നേർത്ത ബ്ലൗസിൽ ഉരുണ്ടുമുഴുത്ത മാറിടം വീർപ്പുമുട്ടിനിന്നു. തൊട്ടാൽ പൊട്ടുന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ. ഏതു പുരുഷനെയും തളർത്തിക്കളയുന്ന, ദഹിപ്പിക്കുന്ന, ഒരു വല്ലാത്ത ദൃശ്യം. ചോളിക്കുതാഴെ സ്വർണ്ണവർണ്ണം പകർന്ന അടിവയറും പൊക്കിൾച്ചുഴിയും..... വയ്യ... വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത. നിലാവുപോലെ നേർത്ത സുതാര്യമായ പാവാട, വടിവൊത്ത കാലുകൾ... 'സാർ രൂപ തന്നിട്ട അകത്തേക്ക് കേറൂ... ?' ആ മനുഷ്യനെന്നെ ഓർമ്മി പ്പിച്ചു. അവൾ കതകുകൾക്കുപിന്നിലേക്ക് അൽപ്പമൊതുങ്ങിനിന്നു. അൻപതല്ല, നൂറോ അതിലധികമോ വേണമെങ്കിലും കൊടുക്കാമായിരുന്നു. അയാൾ ആവശ്യപ്പെട്ടതുകയും പിന്നെ സംഭാവനയെന്ന നിലയിൽ പത്തുരൂപയും ആ കൈകളിലേക്ക് വച്ചുകൊടക്കുമ്പോൾ അയാളിൽ സംതൃപ്തിയല്ല കണ്ടതെന്നു ഇപ്പോഴുമോർക്കുന്നു. പത്തുരൂപ അയാൾ തിരകെ ഏൽപ്പിച്ചു. 'ഇതിരിക്കട്ടെ, ഇനി വരുമ്പോൾ ഞാൻ മേടിക്കാം.' എന്തുകൊണ്ട് അതയാൾ ചെയ്‌തു? അറിയില്ല! വൃദ്ധൻ അപ്പുറത്തേക്ക് പോയി. 'വരൂ...' അവൾ ക്ഷണിക്കുന്നു. മുറിയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞു... കത്തിച്ചു വെച്ച മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിൻ്റെ നാളം ജാലകത്തിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ പാതിരാക്കാറ്റിൽ ആടിയുലഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.... ആ മുറിയിലെ മേശപ്പുറത്ത് അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന പുസ്‌തകങ്ങൾ, പിന്നെ കുറച്ചധികം നോട്ടുബുക്കുകൾ, ഏ ആലീസ്... വിമൻസ് കോളേജ്, തിരുവനന്തപുരം... അങ്ങനെ എഴുതിവപ്പിട്ടുള്ള പുസ്‌തകങ്ങളും നോട്ടുബുക്കുകളും. “അതൊക്കെ എന്തിനാണ് മറിച്ചുനോക്കുന്നത്?' പന്നിൽ ഇക്കിളിയുണർത്തുന്ന സ്വരം. 'മടക്കി വയ്ക്കൂ... പ്ലീസ്.' അവൾ എൻ്റെ കൈയിൽ മെല്ലെ സ്പർശി അവൾ കിടക്കയ്ക്കരികിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... "ഇവിടെയിരി ഷാംപുപുരട്ടിയ ഇടതൂർന്ന തലമുടിയും അളകങ്ങളും ചലിച്ചുകൊണ്ടി വിടർന്ന കുടമുല്ലപ്പൂക്കൾ അവളുടെ കരിനാഗങ്ങൾ കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കും പോലുള്ള ഇരുണ്ട തലമുടികൾക്കിടയിൽ നിലാവുദിക്കും പോലെതോന്നി. മാദകമായ മണം. 'എന്താണ് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്നത്?' അവൾ നുണക്കുഴികൾ വിടർത്തുന്ന മന്ദഹാസത്തോടെ ചോദിക്കുന്നു. 'ഒന്നുമില്ല.' 'ഈ രാത്രി തീരുംവരെ ഇങ്ങനെ നിന്നുപോകുമെന്നു തോന്നി. അതു കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ്.' കിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അടക്കിപ്പിടച്ച ചിരി. ഞാൻ കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു. എന്റെ അരികിലായി ഒരു ഭാര്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ. ഒരു കാമുകിയുടെ വികാരവായ്‌പോടെ അവളിരുന്നു. ഞാനൊരു പ്രത്യേക മാനസികലോകത്ത് എത്തിപ്പെട്ടതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. എൻ്റെ തുടകളിൽ അവളുടെ നേർത്ത മൃദുവായ വിരലുകൾ അരിച്ചു നടന്നു. ചിന്തകളുടെ ഏതോ വഴിയമ്പലത്തിൽ തളർന്നുറങ്ങിയ എൻ്റെ മനസ്സ് വർത്തമാനകാലത്തിൻ്റെ നാൽക്കവലയിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നു. അത് ജാഗ്രത്തായി പ്രവർത്തിക്കാനാരംഭിച്ചു.... 'എന്നെ ഇഷ്‌ടപ്പെട്ടില്ല... ഉവ്വോ?' ലജ്ജയുടെ മധുരം പുരണ്ട അന്വേഷണം. ഒരു വേള ദാമ്പത്യത്തിന്റെ ആദ്യരാത്രിയിൽ വ്രീളാവിവശയായ ഒരു പുതുമണവാട്ടിക്ക് ഉദാസീനനായ ഭർത്താവിനോട് ചോദിക്കാൻ തോന്നിയേക്കാവുന്ന ഒരു ചോദ്യം...... 'നിന്നെ ഇഷ്‌ടപ്പെട്ടു. വളരെ.' 'പന്നെന്താണിങ്ങനെ?'- ? "ചുമ്മാതിരിക്കുന്നത്?' അവൾ, തലകുനിച്ചു. മേൽച്ചുണ്ടിൽ ചൊടിച്ചു നിന്നു വിയർപ്പുതുള്ളികൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുവെന്ന് തോന്നി. പാവം മാനവഹൃദയം സുഗതകുമാരിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ ആ വരി ന ഗുഹയിൽ എവിടെയോ മുഴങ്ങി കേൾക്കയായി. വിളക്കണയ്ക്കുന്നോ?' ആലീസിന്റെ ചോദ്യം ഞാനവളെ മെല്ലെ എൻ്റെ മാറിലേക്ക് പിടിച്ചു ചേർത്തു. വികാരവതിയായ പെണ്ണിൻ്റെ ഗന്ധം. നിഷ്‌കളങ്കമായ ഗന്ധം. എൻ്റെ വിരലുകൾ ഉയർന്നു മാറിടത്തിൻ്റെ മാർദ്ദവവും തേടി പരതി നടന്നു. 'നോവുന്നു. പതുക്കെ....' വെണ്ണപോലെ മൃദുലമായ ആ അടിവയറ്റിൽ ഞാൻ പതിയെ തടവി ക്കൊണ്ടിരുന്നു. “എനിക്ക്.... എനിക്ക് ഇക്കിളിയാവുന്നു.' അവളുടെ കിലുങ്ങുന്ന സ്വരം.... ബ്ലൗസിൻ്റെ കുടുക്കുകൾ വേർപെട്ടു. ഉന്മാദമുണർത്തുന്ന മാറിടത്തിൻ്റെ നഗ്നത. എൻ്റെ ശരീരത്തിലൂടെ വൈദ്യുത തരംഗങ്ങൾ കടന്നുപോവുകയാണോ? എൻ്റെ ഷർട്ടിൻറെ ബട്ടണുകൾ അവൾ വേർപെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളെ നഗ്നയാക്കാനുള്ള എൻ്റെ ശ്രമത്തെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. 'വിളക്കണയ്ക്കാം.' 'വേണ്ട.... നിന്നെ ഞാനൊന്ന് ശരിക്കും കണ്ടോട്ടേ.....' അവളെൻ്റെ മാറിലേക്ക് ചരിഞ്ഞതല്ലാതെ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. സമ്മതത്തിന്റെയോ എതിർപ്പിന്റേയോ ലക്ഷണമൊന്നും കണ്ടില്ല. നിമിഷങ്ങളുടെ ഇതളുകൾ കൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.....അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ വേദനകൊണ്ട് പുളയുന്ന ആരുടേയോ നേർത്ത് കരച്ചിൽ. തൽക്കാലം അതു മറന്നുകളയാനാണ് തോന്നിയത്. മറക്കുകയും ചെയ്‌തു. വികാരത്തിന്റെ യാഗാശ്വങ്ങളും കെട്ടഴിച്ചുവിട്ടു. ഞാനവളെ പതുക്കെ കിടക്കയിൽ നിന്നെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ഞങ്ങൾ മുഖാമുഖം നിന്നു. കണ്ണുകൾകൊണ്ട് പരസ്‌പരം ഉടലാകെ പരതി. ഞാനവളുടെ കൊഴുത്ത ചുമലിൽപ്പിടിച്ചു. മെല്ലെ, കുടുക്കഴിഞ്ഞ ബ്ലൗസ് ഉരിഞ്ഞെടുത്തു. അവൾ തെല്ലു നാണത്തോടെ മാറിടം പാതി മറച്ചുനിന്നു. ചെറുതും സുന്ദരവുമായ ആ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് നനവൂറുന്ന അധരങ്ങളിൽ ഞാനമർത്തിച്ചുംബിച്ചു. ആലീസ് കാൽവിലരുകളിലൂന്നി ഉയർന്ന് എൻ്റെ ചുംബനം ഏറ്റുവാങ്ങി. ഞങ്ങൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. നെഞ്ചിലമരുന്ന മുഴുത്തുരുണ്ട മുലകൾക്ക് നേരീയ ചുട്. ഞാനവളുടെ പാവാടക്കെട്ടഴിച്ചു. അത് ഊർന്ന് അവളുടെ കാൽക്കൽ വീണു. നഗ്നയായി അവൾ നിന്നു. ആലീസ് എന്ന കൊഴുത്തുരുണ്ട, പതിനേഴുകടന്ന പെണ്ണ്. ഞാനവളുടെ നിതംബത്തലും മാറിലും പിടിച്ചു പതുക്കെഞെക്കി. പൊൻരോമങ്ങളുള്ള കവിളിലൂടെ എൻ്റെ ദാഹാർത്തമായ ചുണ്ടുകൾ അരിച്ചിറങ്ങി. മിനുത്തുരുണ്ട കീഴ്ത്താടിയിൽ ഞാൻ മൃദുവായി കടിച്ചപ്പോൾ ആലീസ് എന്റെ മുണ്ടഴിച്ചു നീക്കി. ഉണരുന്ന പൗരുഷത്തിൻ്റെ പത്തിയിൽ അവൾ മെല്ലെ സ്പ‌ർശിച്ചു. അത് വന്യമായി മാറി. അവളുടെ പതുപതുത്ത കൈക്കുള്ളിലിരുന്ന് അത് വിങ്ങി. മെല്ലെ തുടിച്ചു.... ആവേശം എൻ്റെ ഉടലാകെ നിറഞ്ഞു. ഇരുമുലകളെയും വാരിപ്പിടിച്ച് അവക്കിടയിൽ ഞാൻ മുഖം ചേർത്തു. എന്റെ വിടർന്ന ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലേക്ക് ആലീസ് അവയെ അടുപ്പിച്ചു. അവൾ എന്നെ മുലയൂട്ടി. മുഴുത്ത ചെറിപ്പഴം. ഞാനതു ചുണ്ടുകൊണ്ട് ഞെക്കി. നാവുകൊണ്ടു ഞരടി. പല്ലുകൊണ്ടു കാരി. മതി, ആലീസിൻ്റെ മനോഹരമായ അരക്കെട്ട് എനിക്കൊരു പച്ചപുതച്ച താഴ്വാരമായി. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ, എന്റെ നാവ് എന്റെ മുഖത്തെ ഓരോ രോമവും കാളക്കുട്ടികളെപ്പോലെ മേയാൻ തുടങ്ങി. ആലീസിൻ്റെ കൈവിരലുകൾ എൻ്റെ തലമുടിയിലേക്ക് നൂണ്ടുകയറി, ഗോതമ്പുനിറമുള്ള. വണ്ണമേറിയ തുടകളിൽ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനവളുടെ നാഭിക്കുതാഴെ മുഖമിട്ടുരുട്ടി, ആലീസ് ഒന്നു പുളഞ്ഞു. സ്‌പഷ്ടമായി അവളെന്തോ ഉച്ചരിച്ചു. ഞാനതൊന്നും കേട്ടില്ല. ഞാനൊരു യാത്രയിലായിരുന്നു. കാട്ടുവള്ളികൾ വകഞ്ഞുനീക്കി ദാഹജലത്തിന്റെ ഉറവതേടിയുള്ള യാത്ര... എൻ്റെ നാവ് അതുകണ്ടെത്തി... ഉറവയിൽ ഞാൻ ചുണ്ടമർത്തി... ചുണ്ടും നാവും കൊണ്ട് ഉറുഞ്ചിക്കുടിച്ചു.... ആലീസ് എന്റെ തലമുടി, വല്ലാതെ വേദനിക്കുന്ന വിധം വലിച്ചു പറിക്കുന്നതുവരെ ഞാനങ്ങനെ ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരുന്നു. 'മതി നമുക്ക് കിടക്കാം.' ഇടറിയ നനവൂറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ നിവർന്നു എൻ്റെ വന്യ പൗരുഷത്തിൻമേൽ ആലീസ് പിടുത്തമിട്ടു. അവൾ അതിൻ്റെ ചർമ്മം മുന്നോട്ടം പിന്നോട്ടും നീക്കി. എനിക്ക് പൊറുതി മുട്ടി. നീരുറവയുടെ കവാടത്തിലേക്ക് ഞാൻ യാത്ര തുടങ്ങി. ഒരു കാൽ കിടക്കയിൽ ഉയർത്തി മറ്റേക്കാൽ തറയി ലുന്നി പരസ്പ‌രം കെട്ടിപ്പുണർന്ന് നിന്നനിൽപ്പിൽ ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടർന്നു. ഉടൽ ഉടലിനോട് ചേർന്നു. കാലുകൾ കെട്ടുപിണഞ്ഞു. നിന്നുകൊണ്ടു തന്നെ അരക്കെട്ടു ചുഴറ്റി... യുദ്ധം.... അടവുകൾ എല്ലാം പയറ്റിക്കൊണ്ടുള്ള യുദ്ധം.....പതിനേഴു വസന്തങ്ങൾ പൂത്ത ഉടലിന് ഇരുപത്തിയഞ്ചിൻ്റെ കരുത്ത്. വന്യത... മുറുക്കം. ആ മുറുക്കത്തിലേക്ക് ഇറുകിയിറുകിക്കയറുമ്പോ ഴുള്ള അനിർവ്വചനീയമായ ആ സുഖത്തിലേക്ക് അതിൻ്റെ പാരമ്യതയിലേക്ക് ഞാൻ. അല്ല ഞങ്ങൾ കുതിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അതുണ്ടായി.... അടിവയറിന്റെ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്ന നിർവൃതിയിൽ, വിയർപ്പിൽ കുഴഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ കിടക്കയിലേക്ക് വീണു.... എൻ്റെ കരവലയത്തൽ ആലീസ് തളർന്നുറങ്ങി. മിക്കവാറും എല്ലാ രാത്രികളിലും അഭിനയിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നാടകത്തിൻ്റെ ആവർത്തനം മാത്രമാണിതെന്ന് എൻ്റെ ചെവിയിൽ അവൾ മന്ത്രി എന്നെ ഇവിടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നയാൾ ആരെന്നെ അന്വേഷണത്തിന് ആദ്യമവൾ മൗനമവലംബിച്ചു. പിന്നെ പറയുന്നത് കേട്ടു. 'എൻ്റച്ഛൻ.' ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടിയെന്നു തോന്നുന്നു. ദുഃഖത്തിൻ്റെ കാലവർഷമേഘങ്ങൾ മനസ്സിന്റെ വിഹാരത്തിലെവിടെയോ അടിഞ്ഞുകിടക്കുന്നില്ലെ? 'അമ്മ കിടപ്പിലാണ്, ക്യാൻസർ.' അവർ തോങ്ങുന്നില്ലെ? ഉണ്ട്... നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ അവൾ കരയുന്നു. 'ജീവിക്കാൻ വഴിയില്ല. പഠിക്കണം. അമ്മക്കു മരുന്നുവേണം... അച്ഛനു കുടിക്കണം.' ചൂടുള്ള കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ എൻ്റെ മുഖത്ത് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. പകൽ ഞാൻ കോളേജുകുമാരിയാണ്. രാത്രി....' അവൾ തുടർന്നു എനിക്കെല്ലാം വ്യക്തമായി... എല്ലാം. 'ചില രാത്രികളിൽ പുറത്തുപോവാറുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും വലിയ ഹോട്ടലിൽ...' ഞാനതെല്ലാം കേട്ടുനിന്നു. അപ്പുറത്ത് അസഹനീയമായ വേദനയിൽ കിടന്നു പുളയുന്ന സ്ത്രീ ശബ്ദം..... 'ആലീസ് നീ അപ്പുറത്തേക്ക് ചെല്ലൂ.' 'വേണ്ട ഈ വേഷത്തിൽ' 'വസ്ത്രം ധരിച്ചോളു.' 'പിന്നെയെല്ലാം അഴിക്കേണ്ടേ?' 'വേണ്ട.' 'വേണ്ടേ?' ആ ശബ്ദത്തിൽ അത്ഭുതത്തിൻ്റെ നുരകളുണ്ടായിരുന്നു. അവിശ്വസിനീയതയുടെ തിളക്കം ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ കിടന്ന് ഓളം വെട്ടി. 'കർത്താവേ...' അപ്പുറത്തെ ശബ്ദം നേർത്തു നേർത്തു കേൾക്കാം.... 'നീയൊന്നടങ്ങിയിരിക്കൂ... അപ്പുറത്ത് ഒരാളുണ്ട്' വൃദ്ധന്റെ ശബ്ദമാ ണെന്നു തോന്നുന്നു. പിന്നെ നിശബ്ദത. നിമിഷങ്ങൾ അടർന്നുവീഴുന്നു. മരച്ചില്ലകളിൽ നിന്ന് രാപ്പക്ഷിയുടെ ചിറകടി ശബ്ദം. എവിടെയോ ഒരു പട്ടിയുടെ ദീനരോദനം. അത് വിഷാദത്തിൻ്റെ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു..... ഞാൻ ശിഥിലചിന്തകളിൽ മുങ്ങി അവളെ അടക്കിപ്പിടിച്ച് കടന്നു. അവ ളുടെ നേർത്ത വിരലുകൾ എൻ്റെ മാറിലെ രോമക്കാടിൽ പരതി നടന്നു.... വിസ്മൃതിയുടെ നിമിഷങ്ങൾ. എങ്കിലും ദുഃഖത്തിൻ്റെ ചുഴിയിൽ അകപ്പെട്ടു പോയ വിസ്മൃതിയല്ലേ അത്? കതകിൽ ആവർത്താച്ചാവർത്തിച്ചുള്ള മുട്ടുകേൾക്കാം. ആലീസ് എന്ന വിളിയും. അവൾ പിടഞ്ഞെണീറ്റു. അയയിൽ കിടന്ന സാരി വാരിപ്പുതച്ചു. 'അപ്പച്ചനാണോ?' 'അതെ. നീയൊന്ന് ഇപ്പുറത്ത് വരൂ....' മുറിക്കു വെളിയിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദം. ഉദ്വേഗം സ്പ‌ന്ദിച്ചു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം. അവൾ വിളക്കണച്ചു. മുറി തുറന്ന് വെളിയിലേക്കോടി.... 'ഏലിയാമ്മ പോയി.' ഒരു തേങ്ങലിന്റെ ശബ്ദം. ഹെന്റെമ്മച്ചി' ആലീസ് അലറി വിളിച്ചു. അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ അവളുടെ കരച്ചിലിന്റെ അലകൾ ഉയർന്നുയർന്നു വന്നു. ഞാൻ വേഗം വസ്ത്രധാരണം നടത്തി പുറത്തെ വരാന്തയിലിറങ്ങി എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്നു. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ എൻ്റെ മനസ്സ് ശൂന്യമായിരുന്നുവെന്ന് ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു. ആ നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ആലീസിൻ്റെ അമ്മ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ഞാൻ ചെന്നു. എന്നെക്കണ്ട് ആലീസിൻ്റെ കരച്ചിൽ അൽപ്പം കൂടി ഉച്ചത്തിലായി. 'സാറ് പോയ്ക്കോളൂ. ആരെങ്കിലും വരും.' വൃദ്ധൻ്റെ ശബ്ദം. എന്റെ പേഴ്സ‌ിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ബാക്കി രൂപാ ഞാൻ ആലീസിൻ്റെ കയ്യിലേക്ക് വക്കുമ്പോൾ വേണ്ടന്നവൾ തലയാട്ടി. 'സാരമില്ല ഇതിരിക്കട്ടെ. ഇനിയും ഞാൻ വരാം.' വിഭ്രാന്തി പുരണ്ട ആലീസിൻ്റെ നയനങ്ങൾ എന്റെ മേൽ തറച്ചുനിന്നു. ആ രാത്രി ഒരിക്കലും മറക്കാനാവില്ല. മാസങ്ങൾക്കുശേഷം വീണ്ടും ഞാനാ വീട്ടിൽ പോയി... പിന്നെ എത്ര തവണ. ഓരോ യാത്രയും പുതിയ പുതിയ സ്വർഗ്ഗങ്ങൾ എൻ്റെ മുന്നിൽ തുറ ന്നിട്ടു. രതിസംയോഗത്തിൻ്റെ ഒരിക്കലും കാണാത്ത സ്വർഗ്ഗങ്ങൾ. പുരുഷൻ്റെ മാറിലെ ചൂടും മെയ്ക്കരുത്തും ആലീസിന് ലഹരിയാണെന്ന് എത്രയാവർത്തി അവളെന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ലാളിക്കുന്ന താലോലിക്കുന്ന പുരുഷനെക്കാൾ ആക്രിമിച്ചു കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നവനോടായിരുന്നു അവൾക്കെന്നും കമ്പം. പുരുഷന് ഒരു കാട്ടുപോത്തിന്റെ കരുത്തു വേണമത്രെ. എന്തൊരു മാനസികഭാവമായിരുന്നു അത്. ഏതോ ഒരു രാത്രിയിലെ ഏതോ ഒരു യാമത്തിൽ വികാരവിഭ്രാന്തിയുടെ ആഞ്ഞടിച്ച കൊടുങ്കാറ്റ് അടിങ്ങിയൊരു നിമിഷത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. 'എനിക്ക് പതിമൂന്ന് വയസ്സുള്ളപോഴാണ് ഒരാളെന്നെ കൈവച്ചത്.' അവളന്ന് എട്ടാം സ്‌റ്റാൻ്റേഡിൽ പഠിക്കുന്നു. തൊട്ടടുത്ത വാടകവി ട്ടിൽ അവൾ പറുക്കുന്ന സ്ക്‌കൂളിൽ പുതുതായി മാറ്റം കിട്ടിവന്ന സുന്ദരനും മദ്ധ്യവയസ്കനുമായ ഒരദ്ധ്യാപകൻ താമസമാക്കി. രാവിലേയു വൈകുന്നേരവും മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും അദ്ധ്യാപകൻ ആലീസിനോടൊപ്പമായിരുന്നു സ്‌കൂളിലേക്കു പോവുന്നതും വരുന്നതും. സാറിനോടവൾക്ക് ബഹുമാനാദരങ്ങളേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ചില വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അദ്ധ്യാപകൻ അവളുടെ വീട്ടിൽ അൽപസമയം ചിലവിടുകപോലും ചെയ്യും. നല്ല മനുഷ്യൻ. അതായിരുന്നു ആലീസിൻ്റെ അച്ഛന് അദ്ധ്യാപകനെപ്പറ്റിയുണ്ടായിരുന്ന അഭിപ്രായം. വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ വിലകൂടിയ വിദേശമദ്യം അയാൾ അച്ഛന് കൊടുക്കുമായിരുന്നെന്നും അവൾക്കറിയാം. നാളുകൾ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. അദ്ധ്യാപകൻ്റെ സൗഹൃദം ദൃഢതരമായി. എനിക്കന്ന് പതിമൂന്നു വയസ്സേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂവെങ്കിലും പതിനാറുവയസ്സിന്റെ വളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു. ക്രിസ്‌തുമസ്സ് പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് മാർക്ക് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്നു രണ്ടു വിഷയങ്ങൾക്ക് ആലീസ് തോറ്റു. വിവരം അറിഞ്ഞ അദ്ധ്യാപകൻ സമയമുള്ളപ്പോൾ ആലീസ് അയാൾ താമസിക്കുന്ന വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലണമെന്ന് പറഞ്ഞു. പ്രയാസമുള്ള വിഷയങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാം. മാത്രമല്ല. സാറിന് വിട്ടിലെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് അൽപ്പം ആശ്വാസവുമാവും. അങ്ങനെ അദ്ധ്യയനം ആരംഭിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മുറിയിലെ വിരിച്ചിട്ട കിടക്കയിൽ തലയ്ക്കൽ വച്ചിട്ടുള്ള തലയിണയിൽ ചാരി അദ്ദേഹമിരിക്കും. അതൊരു ഇരുപ്പോ കിടപ്പോ എന്ന് സംശയം തോന്നത്തക്കവണ്ണമുള്ള പ്രത്യേക രീതിയിൽ അവളോട് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നുകൊള്ളാൻ പറയും. ദിവ സങ്ങൾ ചെല്ലുന്തോറും അയാളിൽ ചില ഭാവമാറ്റങ്ങൾ കണ്ടു. അവളുടെ കുമ്പിവരുന്ന മാറിടത്തിലേക്കും മനോഹരമായ മുഖത്തേക്കും നോക്കിയിരുന്നാൽ അയാൾക്കെന്തോ ആർത്തിയുള്ളതുപോലെ. ചിലപ്പോൾ പഠിപ്പിക്കു ന്നതിനിടയിൽ ശാസനയുടെ രൂപത്തിൽ തുടയിൽ മെല്ലെയമർത്തും. അപ്പോ ഴൊക്കെ ഒരിക്കിളി ആലീസിനു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ക്രമേണ അടുപ്പവും സ്വാതന്ത്യവും കൂടിക്കൂടിവന്നു. അദ്ധ്യാപകൻ്റെ ഒരു കൈ വടിവൊത്ത കണങ്കാലുകളും കൊഴുത്ത തുടകളും തടവുന്ന ജോലി ഏറ്റെടുത്തു. 'ഹൊ പലപ്പോഴും ഞാൻ പുളഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട് സാറെ.' ഒരു ഞായറാഴ്ച‌ രാവിലെ. അച്ഛനും അമ്മയും പള്ളിയിൽ പോയി. അന്നെന്തോ വിശേഷദിവസമായിരുന്നു. ആലീസ് ട്യൂഷൻ സാറിൻ്റെ മുറിയിലെത്തി. പതിവുപോലെ ട്യൂഷൻ ആരംഭിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് അയാൾ പോയി കതകടച്ച് തഴുതിട്ടു. അതെന്തിനാണെന്ന് അവൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ അയാൾ ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ. ആ മുറിയി ലുള്ള ഒരലമാരയിൽ നിന്ന് നിറമുള്ള എന്തോ ദ്രാവകം ഒരു ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്ന് അയാൾ കഴിച്ചു. പിന്നെ പതിവുപോലെ കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു. അയാ ളുടെ കൈകൾ കണങ്കാലിലും തുടകളിലും അരിച്ചുനടക്കാനാരംഭിച്ചു. അതൊക്കെ സാധാരണപോലെ തോന്നിയുള്ളൂ. ചില നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അയാൾ അവളെ മാറോട് ചേർത്തമർത്തി. പിന്നെ താമരമൊട്ടുകൾ പോലുള്ള മാറിൽ മെല്ലെ തടവാനാരംഭിച്ചു. 'എനിക്കെന്തോ വല്ലാത്ത സുഖം തോന്നി. സാറ് തുടർന്നങ്ങനെ ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരിക്കണമെന്ന് ഞാനാശിച്ചു.' പിന്നെയെല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു. ആലീസിനെ കട്ടിലിലയാൾ ചേർത്തു കിടത്തി. എവിടെയെല്ലാമോ തടവി വികാരത്തിൻ്റെ ഒരു ലോകത്തിലേക്ക് അയാളവളെ കൊണ്ടുപോയി. അന്നവൾ ഋതുമതിയായ പെണ്ണായിരുന്നില്ല. വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അയാൾ അഴിച്ചുമാറ്റി. മുട്ടോളമെത്തുന്ന പാവാടയും ഷർട്ടുമാണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. പാടവക്കുള്ളിലേക്ക് സാറിന്റെ കൈ നീണ്ടു. അത് പരസ്‌പരം കൂട്ടിയിരുമ്മിയ തുടകൾക്കിടയിൽ ചൊറി ഞ്ഞപ്പോൾ ആലീസിൻ്റെ കണ്ണുകൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു. ഷർട്ടും പാവാടയും അഴിച്ച് പെറ്റിക്കോട്ടിനുള്ളിൽ തിങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന മുലകളെ സാർ പുറത്തെടുത്തു പതിമൂന്നുകാരിയുടെ മുലകളും പൊക്കിൾ ചുഴിയും മുതുകും തുടകളും അദ്ദേഹം നക്കിത്തുടച്ചു. അവളോടു ചേർന്നു കിടന്നു പിന്നിലൂടെ അവളെ കെട്ടിപ്പുണർന്ന് നഗ്നമായ ഉരുണ്ട നിതംബങ്ങൾക്കിടയിൽ അരക്കെട്ടമർത്തി. തടിച്ചുരുണ്ട തുടകൾക്കിടയിലേക്കതിനെ നൂണ്ടുകയറാൻ വിട്ട് അയാൾ അവളെയും ആ കട്ടിലിലങ്ങനെ തന്നെയും കുലുക്കാൻ തുടങ്ങി. പതിമൂന്നുകാരിയായ ആലീസിൻ്റെ പൂർണ്ണ നഗ്നതയിലൂടെ അയാൾ നീന്തി ത്തുടിച്ചു. അത് ഏറെ രസകരമായി അവൾക്ക് തോന്നി. ആ രസം നീണ്ടു നിൽക്കാൻ അവൾ കൊതിച്ചു. തുടകൾക്കിടയിൽ ചൂടുള്ള നനവ് പടരുന്ന തുവരെ ആ രസം നീണ്ടു. അതൊരു മുഴുവൻ രതിസംയോഗമായിരുന്നില്ല. മറ്റെന്തോ ഒന്ന്. എങ്കിലും അതവൾക്ക് രസകരമായിരുന്നുവെന്ന് പലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആ ബന്ധം *ആവർത്തനത്തിലൂടെ മുന്നോട്ടുപോയി. പലപ്പോഴും ആലീസ് മുൻകൈ എടുത്ത് പലതും ചെയ്‌തു. ഒരു നിറഞ്ഞ പെണ്ണാവുമ്പോഴേക്ക് ലൈംഗിക വിദ്യയുടെ മിക്ക പാഠങ്ങളും മദ്ധ്യവയസ്ക്‌കനായ അദ്ദേഹം ആലീസിനെ പഠിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവളത് ആവേശത്തോടെ മനഃപാഠമാക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ കന്യാഛദം ആദ്യമായി തകർത്തതും അദ്ദേഹമായിരുന്നെന്ന് തെല്ലഭിമാനത്തോടെ വിശദീകരിക്കാൻ ആലീസിന് മടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ചില മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അദ്ധ്യാപകൻ എവിടേക്കോ മാറ്റം കിട്ടിപ്പോയി. 'പിന്നെ കുറെ ദിവസങ്ങൾ എനിക്ക് എന്തൊരു വിഷമമായിരുന്നു. ഒരു വല്ലാത്ത പ്രയാസം. എന്നെങ്കിലും എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഒരു രാത്രി കഴിയാൻ ഇടതരണേയെന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു.' നാളുകൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ കുടുംബത്തിലെ ദുരന്തങ്ങൽ തന്നെ ഇന്ന് ആലീസ് എന്താണോ അതാവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഒരു വർഷത്തെ ഇടവേളക്കു ശേഷം ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ഒരു മാസം പ്രായമെത്തിയ ഒരു കുഞ്ഞിനെ അടുപ്പിച്ച് കിടക്കുന്ന ആലീസിനെയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്... അവൾ വേദനയിൽ കുതിർന്ന ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കാൻ മറന്നില്ല. പിന്നെപ്പറഞ്ഞു. *സാറേ ഞാൻ പ്രസവിച്ചു. ' 'മനസ്സിലായി.' 'എന്റെ മോൻ്റച്ഛൻ ആരെന്നറിയേണ്ടേ?' 'വേണ്ട' 'പേര് ഞാൻ പറയില്ല. ഒരു വലിയ സാഹിത്യകാരനാണ്... പക്ഷെ ഞാൻ ഗർഭിണിയാണെന്നറിഞ്ഞ ആ കഴുത പിന്നെ ഇവിടെ വന്നില്ല. വന്നിരുന്നെങ്കിലും ഒന്നുമില്ല. ആ നാറി വരാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് പ്രസവിക്കണമെന്ന് എനിക്ക് വാശി തോന്നിയത്. ഇല്ലെങ്കിൽ മറ്റുമാർഗ്ഗങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചേനേ...' ഒരു പ്രസംഗത്തിന്റെ മട്ടിൽ അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്തെല്ലാം. മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടികൾ വലിച്ചുമാറ്റുന്ന എന്തെന്തുകഥകൾ... തിരികെ പ്പോരുമ്പോൾ ഞാനവൾക്ക് കുറെ രൂപ കൊടുത്തു.സാറെന്തിനാണ് എനിക്കിങ്ങനെ വെറുതെ രൂപ തരുന്നത്. ഒന്നും ചെയ്യാതെ 'സാരമില്ല' “സാറിനെപ്പോലെയായിരുന്നു എല്ലാ പുരുഷന്മാരുമെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു.' ഞാൻ തിരികെ പോന്നു.... മൂന്നു വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി.... ഞാൻ ഭർത്താവും അച്ഛനുമായി... അന്നേതോ ഒരു ദുർബ്ബല നിമിഷത്തിൽ എൻ്റെ മനസ്സ് ആലീസിനുവേണ്ടി വീണ്ടും ദാഹിച്ചു. അങ്ങനെ വീണ്ടും വന്നു...... പക്ഷെ ആലീസ് നീയില്ലല്ലോ. ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ തോൽപ്പിക്കാൻ നിന്ന നീ എന്തിനാത്മഹത്യ ചെയ്‌തു. മനസ്സിൻ്റെ ഏകാന്ത ദുഃഖങ്ങൾ നിന്നെക്കൊണ്ടത് ചെയ്യിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു... നിൻ്റെ പൊന്നുമോനെ ഞാനിന്നു കണ്ടു... പാവം അവനെന്തറിയാം..നാളെയവൻ സമൂഹത്തിന് മറ്റൊരു ബാദ്ധ്യതയാവുമോ? തിരികെപ്പോരുമ്പോൾ ഓർത്തു. ആലീസ് നിന്നെത്തുടർന്ന് നിൻ്റെ വഴിയിൽ ഇനിയുമെത്ര പേർ.